Wypowiedzenie umowy o pracę przez pracownika. Wypowiedzenie umowy o pracę jest to jednostronne oświadczenie woli jednej ze stron stosunku pracy (pracownika lub pracodawcy), złożone drugiej stronie o jej rozwiązaniu po upływie okresu podanego w oświadczeniu wypowiadającym umowę, zwanego okresem wypowiedzenia i z chwilą nadejścia terminu wypowiedzenia. Artykuł 30 § 3 KP ustanawia formę pisemną dla każdego oświadczenia o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez względu na to, kto dokonuje wypowiedzenia (pracodawca czy pracownik), oraz bez względu na rodzaj umowy, której takie wypowiedzenie ma dotyczyć. Dokonanie wypowiedzenia umowy o pracę bez zachowania formy pisemnej nie zostało przez ustawodawcę opatrzone rygorem nieważności (ad solemnitatem).

W przypadku gdy pracownik dokonał wypowiedzenia umowy o pracę w formie ustnej, to czynność ta jest skuteczna, jednakże pracownik musi liczyć się z tym, że w razie sporu mogą powstać trudności dowodowe na tle kwestii, czy pracownik ten wypowiedział umowę o pracę (ciężar dowodu tego faktu spoczywa na pracowniku zgodnie z art. 6 KC w zw. z art. 300 KP), czy też ją porzucił, dopuszczając się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 KP.

Procedura Niebieskiej Karty została zasygnalizowana w art. 9d (punkty 1-4) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (dalej: ust. p.p.w.r.). Podejmowanie interwencji w środowisku odbywa się na podstawie procedury "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby doznającej przemocy domowej ani osoby stosującej przemoc domową. Procedura "Niebieskie Karty" obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez osoby, o których mowa w art. 9a ust. 11-11d ust. p.p.w.r. , w związku z uzasadnionym podejrzeniem stosowania przemocy domowej. Art. 9a ust. p.p.w.r. 11-11d wskazuje, kto może wchodzić w skład grupy diagnostycznopomocowej (dalej: grupa) np. pracownik socjalny specjalistycznego ośrodka wsparcia dla osób doznających przemocy domowej, asystent rodziny, nauczyciel wychowawca będący wychowawcą klasy lub nauczyciel znający sytuację domową małoletniego, osoby wykonujące zawód medyczny, w tym lekarz, pielęgniarka, położna lub ratownik medyczny, przedstawiciel gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. W skład grupy mogą także wchodzić pedagog, psycholog lub terapeuta, będący przedstawicielami podmiotów, o których mowa w art. 9a ust. 3 ust. p.p.w.r. czyli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej: gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty ochrony zdrowia, organizacji pozarządowych. Osoby, o których mowa w art. 9a ust. 11-11d p.p.w.r., realizują procedurę "Niebieskie Karty" zgodnie z zasadą współpracy i przekazują informacje o podjętych działaniach przewodniczącemu zespołu interdyscyplinarnego. Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych podejrzenia stosowania przemocy wobec osób doznających przemocy domowej lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez świadka przemocy domowej. Art. 9d ust. 5 ust. p.p.w.r. z kolei odsyła do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.9.2023 w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta”.

W polskim prawie, oprócz podstawowego prawa rzeczowego, którym jest własność istnieje również szereg szczególnych praw majątkowych, które uprawniają osoby niebędące właścicielami danej rzeczy (np. nieruchomości) do korzystania z niej w określonym zakresie. Mowa o tzw. ograniczonych prawach rzeczowych, zwanych też "prawami na rzeczy cudzej" (iura in re aliena).

Poniżej przekazujemy listę jednostek nieodpłatnego poradnictwa w 2025r. dostępną dla mieszkańców powiatu kościerskiego.

 

LISTA JEDNOSTEK NIEODPŁATNEGO PORADNICTWA 2025

Zachęcamy do zapoznania się z naszym e-poradnikiem. Link znajduje się poniżej.

 

NAJEM LOKALU MIESZKALNEGO

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi e-planszami. Link znajduje się poniżej.

 

AKTYWNY RODZIC

 

ZASTRZEGANIE NUMERU PESEL

Dnia  18.03.2025  w Stowarzyszeniu PZN w wymiarze 2 godzin lekcyjnych odbyły się warsztaty edukacyjne.

Zniesienia współwłasności działki, domu, mieszkania lub innej nieruchomości można dokonać u notariusza lub sądownie.

Współwłasność działki, domu, mieszkania lub innej  nieruchomości może być zniesiona przez sąd lub na wniosek któregokolwiek ze współwłaścicieli. Sprawy dotyczące współwłasności zostały uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 1061 ze zm.) w artykułach począwszy od 195 do 221. Kodeks ten stanowi, że: "Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości."

Instytucja kształtowała się przez wiele lat.  Regulacja prawna ksiąg wieczystych odbywa się historycznie poza k.c.  Drugi system prowadzony na podstawie ustawy to Ewidencja gruntów i budynków prowadzona jest z kolei przez Starostów. Są to 2 systemy, a współpraca między nimi nie zawsze przebiega prawidłowo. Np. Dział I jest następstwem ewidencji. Aktem, który reguluje prowadzenie ksiąg wieczystych jest ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece. Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.  Księgi wieczyste mogą być także prowadzone w celu ustalenia stanu prawnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu z posiadania. Tam znajdziemy  informacje  jak prowadzone są księgi wieczyste, w jaki sposób prowadzą je poszczególne sądy  rejonowe.

Regulacje dotyczące Postępowania wieczystoksięgowego znajdują się w k.p.c – przepisy od art. 626 (1) do 623(13) k.p.c.

Prawo polskie przewiduje sytuację, w której ten sam przedmiot może być własnością więcej niż jednej osoby. Zgodnie bowiem z art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Może ona dotyczyć wszystkich rzeczy w rozumieniu art. 45 Kodeksu cywilnego, tj. zarówno ruchomości (np. samochodu), jak i nieruchomości (np. lokalu mieszkalnego).